แรงงานไทยที่ทำงานต่างแดน กับกฎหมายที่คุ้มครองกำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำ

                ปัจจุบันแรงงานไทยนิยมออกไปรับทำงานในต่างแดนเป็นจำนวนมาก  โดยเฉพาะประเทศแทบตะวันออกกลาง  ซึ่งแรงงานไทยที่ไปนั้น  รู้ข้อมูลจากเพื่อนปากต่อปากว่ามีงานทำเงินดีปลอดภัย  แต่ไม่ได้ศึกษากฎหมาย และรายละเอียดเรื่องค่าจ้างขั้นต่ำที่เหมาะสมจะได้รับ  เพราะว่าแต่ละอาชีพนั้นมีค่าจ้างขั้นต่ำที่แตกต่างกัน  กฎหมายที่ผู้หางานต้องรู้คือ  พระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน พ.ศ. 2528 แก้ไขเพิ่มเติม ( ฉบับที่ 3  พ.ศ.2544)  กับ พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน  และอัตราค่าจ้างขั้นต่ำล่าสุดที่ตนควรจะได้รับ 

กรมการจัดหางานเล็งเห็นจึงได้ ออกประกาศกรมการจัดหางาน  เรื่อง กำหนดอัตราค่าจ้างมาตรฐานขั้นต่ำ เพื่อช่วยคุ้มครองแรงงานไทยต่างแดน ยกตัวอย่างเช่น  ประกาศกรมการจัดหางาน  เรื่อง กำหนดอัตราค่าจ้างมาตรฐานขั้นต่ำและเงื่อนไขสำหรับการจ้างแรงงานไทยไปทำงานในประเทศภูมิภาคตะวันออกกลาง พ.ศ. 2550 ซึ่งยกเลิกประกาศตัวเก่าปีพ.ศ. 2546  เพื่อให้เหมาะสมและสอดคล้องกับสภาพการจ้างที่แท้จริงในประเทศภูมิภาค

ประกาศดังกล่าวแยกประเภทแรงงานออกเป็น 3 กลุ่ม คือ

1.      ช่างฝีมือระดับสูง

2.      ช่างฝีมือระดับพื้นฐาน

3.      แรงงานทั่วไปหรือพนักงานลูกจ้างทั่วไป  อัตราค่าจ้างขั้นต่ำเดือนละ 280 เหรียญสหรัฐฯ

ซึ่งแต่ละกลุ่มก็มีค่าจ้างขั้นต่ำที่กฎหมายกำหนดไว้แตกต่างกัน  และประเภทอุตสาหกรรมแต่ละประเภทก็มีค่าจ้างขั้นต่ำที่แตกต่างกันไปด้วย ดังนี้

1.      กลุ่มอุตสาหกรรมก่อสร้างพื้นฐาน 

·         ช่างฝีมือระดับสูง  อัตราค่าจ้างขั้นต่ำเดือนละ 365 เหรียญสหรัฐฯ

·         ช่างฝีมือระดับพื้นฐาน  อัตราค่าจ้างขั้นต่ำเดือนละ 350 เหรียญสหรัฐฯ

2.      กลุ่มอุตสหกรรมก่อสร้างหนัก และงานที่เกี่ยวข้องกับโรงงานอุตสาหกรรม

·         ช่างฝีมือระดับสูง  อัตราค่าจ้างขั้นต่ำเดือนละ 395 เหรียญสหรัฐฯ

·         ช่างฝีมือระดับพื้นฐาน  อัตราค่าจ้างขั้นต่ำเดือนละ 365 เหรียญสหรัฐฯ

3.      กลุ่มอุตสหกรรมศิลป์  อุตสาหกรรมเกษตร  และอุตสหกรรมบริการ

·         ช่างฝีมือระดับสูง  อัตราค่าจ้างขั้นต่ำเดือนละ 395 เหรียญสหรัฐฯ

·         ช่างฝีมือระดับพื้นฐาน  อัตราค่าจ้างขั้นต่ำเดือนละ 365 เหรียญสหรัฐฯ

อีกทั้งบังคับให้นายจ้างต้องจัดสวัสดิการที่พักอาศัยให้คนหางาน  พร้อมสิ่งอำนวยความสะดวกให้เป็นไปตามมาตรฐานและเหมาะสมกับสภาพแวดล้อม และจัดหาอาหารให้วันละ ๓ มื้อ หรือจ่ายเงินสดแทนค่าอาหารเดือนละไม่ต่ำกว่า ๙๐ เหรียญสหรัฐ ฯ

กรณีที่มีประกาศกำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำท้องถิ่นสูงกว่าอัตราค่าจ้างดังกล่าว   นายจ้างจะต้องจ่ายค่าจ้างให้กับคนหางานไทยในอัตราที่ไม่ต่ำกว่าอัตราค่าจ้างที่ทางการท้องถิ่นกำหนด 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

ประกาศกรมการจัดหางาน

เรื่อง กำหนดอัตราค่าจ้างมาตรฐานขั้นต่ำและเงื่อนไขสำหรับการจ้าง

แรงงานไทยไปทำงานในประเทศภูมิภาคตะวันออกกลางพ.ศ. ๒๕๕๐

                 ตามที่กรมการจัดหางานได้ประกาศกำหนดอัตราค่าจ้างมาตรฐานขั้นต่ำและเงื่อนไขสำหรับการจ้างแรงงานไทยในกิจการก่อสร้างในภูมิภาคตะวันออกกลาง พ.ศ. ๒๕๔๖ เพื่อใช้เป็นเกณฑ์ในการพิจารณาอนุญาตให้รับสมัครและจัดส่งคนหางานไปทำงานในกิจการก่อสร้างในประเทศภูมิภาคตะวันออกกลาง ตั้งแต่วันที่ ๒ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๖ เป็นต้นมา นั้น  เพื่อให้การกำหนดค่าจ้างมาตรฐานขั้นต่ำเป็นไปด้วยความเหมาะสมและสอดคล้องกับสภาพการจ้างที่แท้จริงในประเทศภูมิภาคตะวันออกกลาง อธิบดีกรมการจัดหางานจึงออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้

                ข้อ ๑     ให้ยกเลิกประกาศกรมการจัดหางาน เรื่อง กำหนดอัตราค่าจ้างมาตรฐานขั้นต่ำและเงื่อนไขสำหรับการจ้างแรงงานไทยในกิจการก่อสร้างในภูมิภาคตะวันออกกลาง พ.ศ. ๒๕๔๖ ลงวันที่๒ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๖

                ข้อ ๒     ในประกาศนี้

                  ช่างฝีมือระดับสูง หรือพนักงานที่ใช้ทักษะระดับสูง   หมายถึง   ผู้ที่มีคุณสมบัติมีความรู้ความสามารถเกี่ยวกับการทำงานทั้งทางทฤษฎีและปฏิบัติอย่างดี สามารถอ่านแบบแปลนที่ซับซ้อนและรู้จักสัญลักษณ์หรือคำสั่งที่เกี่ยวข้องกับงาน สามารถใช้เครื่องมือที่เกี่ยวข้องกับงานที่รับมอบหมายสามารถวางแผนการทำงานเพื่อป้องกันอันตรายที่เกิดจากการทำงานอย่างปลอดภัย มีประสบการณ์ทำงานในหน้าที่มาแล้วไม่น้อยกว่า ๕ ปี กรณีมีประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ป.ว.ส.) สามารถชดเชยประสบการณ์ได้ ๒ ปี กรณีมีประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ป.ว.ช.) สามารถชดเชยประสบการณ์ได้ ๑ ปี

             ช่างฝีมือระดับพื้นฐาน หรือพนักงานที่ใช้ทักษะระดับพื้นฐาน  หมายถึง   ผู้ที่มีคุณสมบัติมีความรู้เกี่ยวกับงานทั้งทางทฤษฎีและปฏิบัติ สามารถอ่านแบบพื้นฐานและรู้จักสัญลักษณ์หรือคำสั่งที่เกี่ยวข้องกับงานได้ รู้จักและใช้เครื่องมือที่เกี่ยวข้องกับงานได้ รู้จักวิธีการทำงานอย่างปลอดภัยมีประสบการณ์ทำงานในหน้าที่ไม่น้อยกว่า ๒ ปี กรณีมีประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ป.ว.ช.) สามารถชดเชยประสบการณ์ได้ ๑ ปี

                     แรงงานทั่วไป หรือพนักงานทั่วไป   หมายถึง    ผู้ที่มีคุณสมบัติมีความรู้ทางทฤษฎีและปฏิบัติหรืออย่างใดอย่างหนึ่ง สามารถทำงานร่วมกับผู้อื่นในหน่วยงานเดียวกันให้ลุล่วงตามคำสั่งของหัวหน้างาน รู้จักและใช้เครื่องมือที่เกี่ยวข้องกับงานได้

                  ข้อ ๓ กำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำพื้นฐานสำหรับแรงงานทั่วไปหรือพนักงานทั่วไปในทุกกลุ่มอุตสาหกรรมในประเทศภูมิภาคตะวันออกกลางเดือนละ ๒๘๐ เหรียญสหรัฐ ฯ

                   ข้อ ๔        กำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำและเงื่อนไขสำหรับการจ้างแรงงานช่างฝีมือหรือพนักงานที่ใช้ทักษะไปทำงานในประเทศภูมิภาคตะวันออกกลาง ตามกลุ่มอุตสาหกรรมประเภท ก ข และ ค ดังนี้

         ก. กลุ่มอุตสาหกรรมก่อสร้างพื้นฐานประกอบด้วย กลุ่มอาชีพช่างก่อสร้าง กลุ่มอาชีพช่างไฟฟ้าอาคาร ได้แก่ ช่างก่ออิฐ ช่างทาสี ช่างคอนกรีต ช่างไม้ ช่างปูน ช่างผูกเหล็ก ช่างปูกระเบื้อง ช่างติดตั้งและประกอบโครงสร้างเหล็ก ช่างประปา ช่างพ่นทราย ช่างไฟฟ้าอาคาร เป็นต้น กำหนดอัตราค่าจ้างไม่ต่ำกว่าเดือนละ ๓๖๕ เหรียญสหรัฐ ฯ สำหรับช่างฝีมือระดับสูง และไม่ต่ำกว่าเดือนละ ๓๕๐ เหรียญสหรัฐ ฯสำหรับช่างฝีมือระดับพื้นฐาน

         ข. กลุ่มอุตสาหกรรมก่อสร้างหนัก และงานที่เกี่ยวข้องกับโรงงานอุตสาหกรรมประกอบด้วย กลุ่มอาชีพช่างอุตสาหกรรม กลุ่มอาชีพช่างเครื่องกล กลุ่มอาชีพช่างไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์ กลุ่มอาชีพโลจิสติกส์ ได้แก่ ช่างตัดโลหะแผ่น ช่างกลึงช่างปรับเครื่องมือวัด ช่างติดตั้งเครื่องมือวัด ช่างเชื่อมโลหะแผ่น ช่างเชื่อมท่อ ช่างเจียร ช่างติดตั้งเครื่องกล ช่างไฮโดรลิก ช่างประกอบท่อ ช่างหุ้มฉนวน ช่างซ่อมรถยนต์และอุปกรณ์รถยนต์ ช่างซ่อมเครื่องยนต์หนัก ผู้ให้สัญญาณเครน พนักงานขับเครื่องจักรกลหนัก (รถขุด รถตัก รถลากจูง รถเทท้ายรถเกรด รถเครน รถแทรกเตอร์ รถลาดยาง เป็นต้น) ช่างไฟฟ้าอุตสาหกรรม พนักงานลากสายไฟ ช่างเครื่องปรับอากาศ ผู้ควบคุมคลังวัสดุ เป็นต้น กำหนดอัตราค่าจ้างไม่ต่ำกว่าเดือนละ ๓๙๕เหรียญสหรัฐ ฯ สำหรับช่างฝีมือระดับสูง และไม่ต่ำกว่าเดือนละ ๓๖๕ เหรียญสหรัฐ ฯ สำหรับช่างฝีมือระดับพื้นฐาน

           ค. กลุ่มอุตสาหกรรมศิลป์ อุตสาหกรรมเกษตร และอุตสาหกรรมบริการประกอบด้วย กลุ่มอาชีพช่างอุตสาหกรรมศิลป์ กลุ่มอาชีพเกษตร และกลุ่มอาชีพภาคบริการ ธุรกิจโรงแรมและภัตตาคาร ได้แก่ ช่างทอง ช่างศิลป์ ผู้ประกอบอาหารพนักงานบริการอาหารและเครื่องดื่ม แม่บ้านโรงแรมและภัตตาคาร นวดและสปา บุรุษพยาบาล เสมียนธุรการ ผู้ดูแลฟาร์ม พืชไร่และปศุสัตว์ เป็นต้น กำหนดอัตราค่าจ้างไม่ต่ำกว่าเดือนละ ๓๙๕ เหรียญสหรัฐ ฯ สำหรับช่างฝีมือระดับสูงหรือพนักงานที่ใช้ทักษะระดับสูงและไม่ต่ำกว่าเดือนละ ๓๖๕เหรียญสหรัฐ ฯ สำหรับช่างฝีมือระดับพื้นฐานหรือพนักงานที่ใช้ทักษะระดับพื้นฐาน

               ข้อ ๕      อัตราค่าจ้างตามที่กำหนดเป็นอัตราค่าจ้างสำหรับการทำงานวันละ ๘ ชั่วโมงสัปดาห์ละ ๖ วัน

                ข้อ ๖       นายจ้างต้องจัดสวัสดิการที่พักอาศัยให้คนหางานพร้อมสิ่งอำนวยความสะดวกให้เป็นไปตามมาตรฐานและเหมาะสมกับสภาพแวดล้อม และจัดหาอาหารให้วันละ ๓ มื้อ หรือจ่ายเงินสดแทนค่าอาหารเดือนละไม่ต่ำกว่า ๙๐ เหรียญสหรัฐ ฯ

                ข้อ ๗       กรณีที่มีประกาศกำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำท้องถิ่นสูงกว่าอัตราค่าจ้างตามข้อ ๓นายจ้างจะต้องจ่ายค่าจ้างให้กับคนหางานไทยในอัตราที่ไม่ต่ำกว่าอัตราค่าจ้างที่ทางการท้องถิ่นกำหนด 

ประกาศ ณ วันที่ ๒๙ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๐ 

มนูญ ปุญญกริยากรอธิบดีกรมการจัดหางาน