ศาลแรงงานมีอำนาจไกล่เกลี่ยให้คู่ความตกลงกันไม่ตรง หรือไม่เป็นไปตามคำฟ้องได้หรือไม่ ( ฎีกา ที่ 1222/2549 )

มี คำพิพากษาฎีกา ที่ 1222/2549 (ย่อ) ดังนี้

       “ ในการทำสัญญาประนีประนอมยอมความเป็นกรณีที่โจทก์

จำเลยมุ่งระงับ ข้อพิพาทระหว่างกันและ มิใช่เป็นการวินิจฉัยชี้ขาด

อย่างคดีธรรมดา ที่ต้องพิจารณาพยานหลักฐานของโจทก์จำเลย

แล้วพิพากษาชี้ขาดประเด็นข้อพิพาทไป    ข้อตกลงในสัญญา

ประนีประนอมยอมความ   จึงอาจมีผลไม่ตรงหรือไม่เป็นไปตาม

คำขอท้ายฟ้องได้      ถ้าข้อตกลงนั้นเกี่ยวพันกับประเด็ทแห่งคดี

และไม่เป็นการฝ่าฝืนต่อกฎหมาย  เพราะเป็นไปตามข้อตกลงที่

คู่ความต่างยอมผ่อนผันให้แก่กัน     จึงไม่ตกอยู่ในบังคับ  แห่ง

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.

2522 มาตรา 52 ซึ่งห้ามมิให้พิพากษาหรือสั่งเกินไปกว่าหรือนอก

เหนือจากที่ปรากฏในคำฟ้อง      

          นอกจากนี้ คดีแรงงานยังเป็นคดีที่มีลักษณะพิเศษอันควร

ระงับลงได้ด้วยความเข้าใจต่อกัน เพื่อที่ทั้งสองฝ่ายจะได้มีความ

สัมพันธ์อันดีกันต่อไป  

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.

 2522มาตรา 38 วรรคหนึ่ง จึงบัญญัติให้ศาลแรงงานไปไกล่เกลี่ย

ให้คู่ความได้ตกลงหรือประนีประนอมยอมความกัน  

       การที่ศาลแรงงานกลางไกล่เกลี่ยและพิพากษาตามยอมจึง

ไม่ขัดต่อกฎหมาย ”