นายจ้างมีอำนาจย้ายตำแหน่งลูกจ้างได้ถ้าไม่ลดตำแหน่งและไม่ลดค่าจ้าง

                        นายจ้างมีอำนาจบริหารที่จะแต่งตั้งโยกย้ายลูกจ้างให้ทำงานที่เหมาะสมกันความสามารถและประสบการณ์ของลูกจ้าง ทังนี้เพื่อให้มีประสิทธิภาพ เกิดผลประโยชน์สูงสุดแก่กิจการของนายจ้าง แต่ไม่ลดตำแหน่งหรือลดค่าจ้างของลูกจ้าง คดีนี้ศาลแรงงานกลางรับฟังข้อเท็จจริงว่า เมื่อวันที่ 2 เมษายน 2546 จำเลยมีคำสั่งให้ลูกจ้างไปช่วยทำงานที่ โรงแรม ส. มีผลตั้งแต่วันที่ 10 เมษายน 2546 และในวันที่ 21 เมษายน 2546 จำเลยมีคำสั่งให้ลูกจ้างไปทำงานในตำแหน่งที่ปรึกษาประจำตัวกรรมการผู้จัดการและช่วยงานผู้จัดการทั่วไปในการบริหารงานพนักงานฝ่ายขายที่ โรงแรม ส. โดยให้ดำรงตำแหน่งไม่ต่ำกว่าเดิมและในอัตราจ้างเท่าเดิมแม้จะไม่ได้ค่ารถและค่าโทรศัพท์แต่ก็ไม่ได้ตัดค่าจ้าง เพราะค่าน้ำมันรถและค่าโทรศัพท์เป็นเงินสวัสดิการที่พนักงานฝ่ายขายเท่านั้นมีสิทธิ์ที่จะได้ เมื่อลูกจ้างไม่ได้ทำงานอยู่ในฝ่ายขายจึงไม่มีสิทธิได้รับค่าน้ำมันและค่าโทรศัพท์ ส่วนอำนาจบังคับบัญชาสั่งงานผู้ใต้บังคับบัญชานั้นจะมีหรือไม่มากน้อยเพียงใดขึ้นอยู่กับลักษณะงานที่ทำ แม้จะมีอำนาจบังคับบัญชาลดน้อยลงก็มิใช่ที่จะถือว่าเป็นการลดตำแหน่งเสมอไป การย้ายลูกจ้างไปทำงานตำแหน่งใหม่ที่ไม่ต่ำกว่าเดิมและไม่ลดค่าจ้าง จึงเป็นอำนาจบริหารของนายจ้างที่จะกระทำได้โดยถือว่าเป็นการรับผิดต่อสภาพการจ้าง คำสั่งของนายจ้างที่ชอบด้วยกฎหมาย

หมายเหตุย่อมาจากคำพิพากษาฎีกาที่ 364/2548 โดย บริษัทมิราเคิล คอนซัลแทนท์ จำกัด